W tym samym roku, po strajku szkolnym, który i w jego szkole przerwał tok zajęć, Chrzanowskiemu udało się zrzec praw rządowych dla swojej szkoły, w zamian za pozwolenie otwarcia szkoły bez praw, ale z polskim językiem wykładowym. Jednocześnie wykończono gmach przy ulicy Smolnej 30. Otwarcie szkoły nastąpiło 19 października 1905. Otwarto równocześnie 28 oddziałów. Wówczas była to największa szkoła średnia we wszystkich zaborach. Miała ok. 1480 uczniów w 27 klasach. Osobliwością gmachu była piękna kaplica szkolna, w stylu secesji.
Na rok przed śmiercią Chrzanowski przeniósł się na wieś do wybudowanej pod Piasecznem willi. Przed I wojną światową zmarł nagle na serce. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 165-6-11).
Po śmierci Chrzanowskiego wdowa, Cecylia z Gilewiczów, nie posiadając środków na dalsze prowadzenie gimnazjum, sprzedała je hrabiemu Maurycemu Zamoyskiemu i szkoła nosiła od tej pory nazwę Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego (dziś: XVIII Liceum Ogólnokształcące im. Jana Zamoyskiego w Warszawie).
Przypisy
Bibliografia Stanisław Szenic, Cmentarz Powązkowski 1891–1918, Warszawa 1983 Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego Warszawa: PIW, 1989 Reprint: Zakład Narodowy im.