Kamasze zapinano na mosiężne lub pewterowe guziki (zazwyczaj 18 sztuk), choć z powodu braków spowodowanych dezercjami uciekano się także do stosowania guzików cynowych, łatwiejszych do wykonaniaANK, Archiwum Podhoreckie II, sygn. 83.. Kamasze przewiązywano rzemiennymi/skórzanymi podwiązkami. Pod kamaszami wszyscy żołnierze i oficerowie nosili białe, wełniane pończochy, Regulaminowo żołnierze mieli otrzymywać co 8 miesięcy nową parę trzewików (tak nazywano wówczas niskie obuwie piechoty), jednak jak pokazuje książeczka szewca kompanijnego i jednocześnie żołnierza, okres wydawania trzewików i ich ilość dla poszczególnych żołnierzy był bardzo nieregularny i uzależniony od stopnia ich zużycia. Niektórzy żołnierze w okresie 2 letnim potrafili otrzymać 2 lub nawet 4 pary trzewikówANK, APodh IV/XLIV, Książeczka wpisu zrobionych trzewików, przez Antoniego Garczyńskiego dla Leybkompaniey, 1 VI -1758-1761, b.p.;