Weber uznawał biurokrację jako najbardziej zracjonalizowaną formę władzy i jako doskonałą maszynę, jednak zauważał w niej problem dehumanizacji. Na podstawie dokonanych analiz twierdził, że sprawniej funkcjonują biurokracje w przedsiębiorstwach kapitalistycznych niż w administracji państwowej.
Dysfunkcje modelu biurokracji thumb|Urzędnicy w trakcie pracy. Zdjęcie z roku 1972 Wśród ograniczeń modelu biurokracji wyróżnić można: brak sprawnego działania w przypadku sytuacji nietypowych, które nie są uwzględnione w obowiązujących przepisach problemy z wdrażaniem innowacji, ponieważ one same są sytuacjami nietypowymi i wymagają reorganizacji istniejącej struktury organizacyjnej konflikty między ekspertami, dla których autorytetem jest wiedza, i urzędnikami opierającymi się na hierarchii organizacyjnej przemieszczenie celów, które uwidacznia się w tym, że: przestrzeganie przepisów staje się ważniejsze od realizacji celów, do jakich powołana została organizacja skupianie się przez organizację na własnym funkcjonowaniu zamiast na świadczeniu usług szukanie innych celów przez organizacje, gdy te, do których została powołana, już są zrealizowane pojawianie się wewnątrz organizacji nieformalnych grup, które mają duży wpływ na jej funkcjonowanie, głównie w odniesieniu do zdobywania władzy i realizacji partykularnych