Zdjęcie z roku 1929 Charakteryzując biurokrację jako typ idealny, Max Weber założył następujące jej cechy: wszystkie działania, także stosunki między członkami organizacji, są uregulowane określonymi przepisami każdy z urzędników ma określony obszar działań, za które jest odpowiedzialny w zależności od własnych kompetencji hierarchia władzy jest wyraźna, zadania są przydzielane jako obowiązki służbowe i wszystkie niższe urzędy są kontrolowane przez urzędy zwierzchnie wszystkie stosunki między urzędnikami mają charakter bezosobowy, cechy osobowe i uczucia nie mają wpływu na te relacje urzędnicy są odpowiednio przygotowanymi, wyedukowanymi profesjonalistami kariera urzędników, awansowanie w ramach organizacji jest zależne od ich osiągnięć oraz stażu pracy i zgodne z obowiązującymi przepisami sfera zawodowa urzędników, którzy pełnią swe funkcje jako pracownicy najemni, jest całkowicie oddzielona od sfery prywatnej – nie są oni właścicielami żadnej części organizacji wymiana informacji następuje tylko poprzez przekazywanie oficjalnych dokumentów zbiór dokumentów staje się pamięcią organizacji urzędnicy mają zapewniony wysoki prestiż, a także stałość pracy i emeryturę.