Z tego też powodu, gdy wybuchła wojna światowa, został natychmiast aresztowany specjalnym rozkazem regencji w Opolu. Ponieważ nie można mu było niczego udowodnić, został wypuszczony i tak przetrwał aż do plebiscytu. Był aktywnym w okresie agitacji plebiscytowej po I wojnie światowej. W maju 1920 r., kiedy nastały czasy terroru stosowanego przez Niemców dla zastraszenia ludności polskiej, dokonano napadu na redakcję ,,Gazety Opolskiej" - całkowicie ją zdemolowano, a redaktora Koraszewskiego chciano zabić. W ostatniej chwili przed rozwydrzonym tłumem uratował go oddział wojska francuskiego, stale już odtąd strzegącego redakcji. Po tych strasznych przejściach, Koraszewscy opuścili Opole, jeszcze jakiś czas przy gwiździe kul pracował Koraszewski w Bytomiu w redakcji ,,Katolika", potem osiadł w Katowicach, już po przyłączeniu części Śląska do Polski, gdzie zmarł. Patronuje jednej z ulic w okolicy Rynku w Opolu oraz jednej z gliwickich ulic w okolicy radiostacji. Jest również patronem Zespołu Szkół Zawodowych nr 4 w Opolu.
Był członkiem Ligi Narodowej w latach 1905–1908Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 576.. mały|Grób Bronisława Koraszewskiego na cmentarzu przy ul.