Ra­dziejowskiego, który prowadził wtedy redakcję „Katolika". Za jego poparciem Koraszewski dostał się do „Katolika" i tu wespół z drugim Wielkopolaninem — Napieralskim, rozpoczął organizować robotników w pierwszej polskiej na Śląsku organizacji robotniczej pod nazwą „Związek Wzajemnej Pomocy". Przez ustawiczny kontakt z ludnością robotniczą i chłopską Koraszewski w bardzo krótkim czasie pozyskał sobie wielką popularność. Gdy zaś za namową adwokata war­szawskiego Bełzy założył w październiku 1890 r. w Opolu polski dziennik pod nazwą „Gazety Opolskiej", w której popularyzował literaturę polską i podkreślał historyczne związki ziemi opolskiej z resztą kraju. Z tą chwilą stał się na z górą trzydzieści lat jednym z czołowych a zarazem najbardziej zasłużonych polskich działaczy Śląska. Był inicjatorem organizacji polskich na ziemi opolskiej. Założył w Opolu w 1891 Towarzystwo polsko-katolickie, urządzające polskie przedstawienia i uroczystości. W 1897 r. założył Opolski Bank Ludowy, który operował z czasem wielkimi sumami. Założył też Towarzystwo Handlowe Polskie. W 1898 r. redaktor Koraszewski dostał się na 8 miesięcy do pruskiego więzienia za artykuł przepowiadający zmartwychwstanie Polski. Wykorzystywał przy tym każdą sposobność, by utwierdzać w ludności to przekonanie, że Polska zmartwychwsta­nie.