24 kwietnia 1945 roku do miasta przybywają pierwsi osadnicy polscy. Od 27 czerwca 1945 roku rozpoczęto wysiedlanie Niemców. Do tego czasu było ich ponad 1400. W budynku ratusza otwarto sklep rozdzielający żywność (w owym czasie przypadało 600g chleba na osobę i ½ litra mleka). Za wszystko płaciło się samogonem lub spirytusem, a było to skutkiem tego iż nikt nie otrzymywał w tamtym czasie wypłat. Zniszczenia miasta w wyniku działań wojennych nie były duże (22%), natomiast kolejne miesiące po wyzwoleniu przyniosły ogromne straty. Zniszczenia sięgające w 1946 roku 40%, były skutkiem rozkradania i niszczenia mienia przez szabrowników i przejeżdżające wojska. Jednak nie przeszkadzało to dosyć szybko odradzać się życiu gospodarczemu miasta. W połowie 1945 roku były już tutaj czynne 4 sklepy rzeźnicze, 2 obuwnicze, 8 spożywczych, 9 piekarni, 2 restauracje, 5 jadłodajni, 5 zakładów fryzjerskich i 26 warsztatów rzemieślniczych. Liczba tychże firm była niewspółmierna do liczby mieszkańców ówczesnych Płotów, jednak firmy te działały niekiedy bardzo krótko. W połowie czerwca 1945 roku uruchomiono pociągi dojeżdżające do stacji Płoty, w sierpniu działał już tutaj szpital zakaźny na około 100 łóżek, a niedługo potem swe podwoje otworzyła poczta. Uruchomiono również zakłady przemysłowe: wytwórnie makaronu, mleczarnie i tartak.