W 1577 Gedigo Osten, jeden z braci Ostenów, sprzedaje swą część miasta oraz swe posiadłości zamkowe rodzinie Blücherów, a w 3 lata później w 1589 buduje Nowy Zamek. Jednak posiadłości płotowskie nie były długo rozdzielone, gdyż 50 lat później syn Ostenów poślubia dziedziczkę posiadłości Blücherów i majątek znów ulega scaleniu. Rok 1638 był tragicznym dla mieszkańców miasteczka. Zaraza zdziesiątkowała mieszczan – na 480 mieszkańców Płotów zmarło 200 osób. Płoty do wieku XVIII, konkretnie 1895 – do śmierci ostatniego z rodu Ostenów, były własnością prywatną. Płoty przeszły wówczas na krewnych rodu Bismarck-Osten.
Po roku 1870 mieszkańcy miasta nie zgadzając się na stacjonowanie w mieście szwadronu dragonów armii pruskiej, ślą petycje do króla. Motywują to tym iż „boją się o bezpieczeństwo własnych córek”. Król i władze królewskie poczuły się urażone tą petycją i Płoty nigdy w historii nie były już miastem garnizonowym. W roku 1892 w mieście powstała spółdzielnia mleczarska. Przyczyniła się ona do wzrostu i rozwoju gospodarczego miasta, przed I wojną światową wyroby z płotowskiej mleczarni wysyłane były do Berlina na dwór cesarski.