W 1881, jadąc dorożką, uczestniczył w kolizji drogowej naprzeciw St. Clare's Convent Harold's Cross, w której złamał nogę, której nigdy prawidłowo nie wyleczył, a dodatkowo, w wyniku szoku, odczuwał do końca życia silne bóle zębów i głowy. Stopniowo podupadał na zdrowiu i ostatni raz pokazał się na chórze kościelnym 9 grudnia 1892. Wezwany tego dnia lekarz stwierdził u niego silną różę w obrębie nogi, określając przypadek, jako beznadziejny. Przejściowo, na kilka dni odzyskał siły, ale potem jego sytuacja zdrowotna stała się bardzo zła. Pierwsze dni 1893 były dla niego bardzo bolesne. 3 stycznia 1893 stracił wzrok i siłę mówienia. Nie mógł również przełykać. Zmarł 5 stycznia 1893 o godzinie 5.30.
Na pogrzeb przybyły tłumy wiernych. Przez pięć godzin ciało było wystawione na widok publiczny. Obecni starali się odrywać kawałki odzieży, jako relikwie. Gdy ciało zostało wyniesione odbył się rabunek przedmiotów zgromadzonych w pomieszczeniu, a należących do zmarłego. Z miejsca pogrzebu wynoszono też ziemię i glinę.