w 1996 roku szkoła uzyskała status Akademii). W latach 1945–1946 był dyrektorem uczelni (prowadząc jednocześnie pracownię malarstwa i rysunku). W grudniu 1946 roku, wyjechał do Francji na stypendium Ministra Kultury i Sztuki. Od października 1948 do lutego 1950 roku uczył rysunku w Liceum Polskim w Paryżu. Pracował też w paryskiej „Gazecie Polskiej”. W lutym 1950 roku powrócił do Polski i ponownie objął Pracownię Malarstwa w PWSSP. Od roku akademickiego 1950/1951 do marca 1951 roku był rektorem PWSSP oraz prowadził pracownię malarstwa i rysunku. Od 1952 roku pracował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie początkowo jako profesor kontraktowy, a od 1956 roku jako profesor nadzwyczajny. W 1973 roku przeszedł na emeryturę. Do tego czasu prowadził pracownię malarstwa na Wydziale Malarstwa i Grafiki (od 1968 roku Wydziale Grafiki).

W latach 1945–1948 był członkiem PPR, następnie do 1959 roku w PZPR, podczas pobytu we Francji (1948–1950) był członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej. Jesienią 1945 roku został wybrany na stanowisko prezesa Okręgu Gdańskiego ZPAP. Był członkiem Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku.