normy sankcjonowane i normy sankcjonujące, których powiązanie ma charakter funkcjonalny, oraz normy wyznaczające zobowiązania i odpowiadające im sytuacje prawne innych podmiotów.
Kompetencja i czynności konwencjonalne
Oryginalnym elementem teorii Ziembińskiego była koncepcja normy kompetencyjnej. Norma kompetencyjna jest w niej normą postępowania skierowaną do podmiotu podległego kompetencji. Nakazuje mu odpowiednio zareagować na należyte dokonanie przez podmiot kompetentny określonej czynności konwencjonalnej. Sam podmiot uzyskujący kompetencję nie jest z tego tylko względu adresatem normy kompetencyjnej.
Konstrukcja ta umożliwiała analizowanie zarówno kompetencji organów publicznych, w tym kompetencji normodawczych, jak i kompetencji podmiotów prywatnych. Ziembiński odróżniał przy tym samą kompetencję od ewentualnego obowiązku uczynienia z niej użytku.
W 1972 r. wraz z Leszkiem Nowakiem, Sławomirą Wronkowską i Maciejem Zielińskim opublikował artykuł Czynności konwencjonalne w prawie. Autorzy rozwinęli koncepcję zachowań, którym na gruncie określonych reguł sensu przypisuje się swoiste znaczenie kulturowe, i zastosowali ją do analizy czynności doniosłych prawnie. Koncepcja była później rozwijana m.in.