Historia Punkty życia są integralną częścią prawie wszystkich gier, w których dochodzi do konfliktów rozwiązywanych drogą siłową. . Gdy Arneson razem z Garym Gygaxem adaptowali grę bitewną Chainmail do świata fantasy tworząc tym samym setting Blackmoor i ostatecznie grę „Dungeons & Dragons” napotkali problem z którym musieli się uporać. W grach bitewnych gracz kierował wielkimi armiami, natomiast w grach fabularnych kierowało się małą drużyną bohaterów (każdy gracz kieruje tylko jedną postacią). Gracze zaczęli przywiązywać się do swoich herosów i nie chcieli oni, by jeden nieudany rzut kostką decydował o tym, czy ich postać przeżyje czy też nie. W grach bitewnych bowiem istniały tylko dwa wyniki starcia dla konkretnej jednostki – albo przeżywała ona atak i zostawała na planszy albo ginęła i była z planszy ściągana. Każdy z graczy posiadał dziesiątki lub setki jednostek w swojej armii (lub flocie), więc strata jednej lub kilku jednostek nie kończyła gry. W grach fabularnych natomiast gracze posiadali tylko jednego bohatera, więc jego śmierć oznaczała dla nich koniec zabawy. Punkty życia, pomysł o którym Arneson mówi, iż został on pożyczony z gry zwanej „Ironclads”, rozwiązały ów problem.