Do tej pory fizykom nie udało się stworzyć tak zwanej Teorii Wszystkiego (Theory of Everything), czyli kwantowej teorii grawitacji, która łączyłaby w sobie: oddziaływania elektromagnetyczne, słabe i silne oddziaływania jądrowe oraz grawitacyjne z fizyką kwantową i ogólną teorią względności, a ponadto uwzględniała jeszcze pojęcia czasu i przestrzeni, co nie wydaje się zresztą celem ich działalności, bo liczba nośników oddziaływań nie zmniejsza się wraz z udoskonalaniem teorii.
Inni fizycy uważają, że właśnie na poziomie kwantowym tkwi podstawa procesów, które ujawniają się jako termodynamiczna strzałka czasuDavis P., Strzałka czasu, . Stało się tak głównie za sprawą kaonów, które zostały odkryte w 1947. Kaony są cząstkami subatomowymi i mogą być elektrycznie obojętne, naładowane dodatnio lub ujemnie. Powstają w zderzeniach protonów i neutronów w ułamku nanosekundy, istnieją kilka nanosekund, po czym rozpadają się na piony, przy czym proces ich rozpadu trwa całą nanosekundę, a więc jest znacznie dłuższy w czasie od procesu powstawania. Kaony wydają się łamać źle pojęta zasadę odwracalności w czasie, albowiem procesy powstawania i rozpadu kaonów nie stanowią swoich odwrotności w czasie. Jakkolwiek istotą zarówno tego doświadczenia, jak i doświadczenia WuD. Kiełczewska "Symetrie – wykład"Cząstki elementarne – wykład 42J.