Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku miasto zamieszkiwało 2453 osoby, 911 było wyznania rzymskokatolickiego, 318 prawosławnego, 6 ewangelickiego, 1011 mojżeszowego a 207 staroobrzędowego. Jednocześnie 1221 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 281 białoruską, 1 niemiecką, 830 żydowską, 84 rosyjską, a 36 litewską. Było tu 457 budynków mieszkalnych. Miejscowość należała do miejscowej parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej. Podlegała pod Sąd Grodzki w Drui i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu właściwy urząd pocztowy.
Jesienią 1915 roku rosyjskie wojska kolejowe doprowadziły do Przydrujska linię kolei wąskotorowej z Balbinowa. W grudniu tego samego roku, gdy Dźwina zamarzła, linię przedłużono przez Druję i Brasław do Opsy.
W drugiej połowie marca 1916 roku miasto zajęły wojska niemieckie. Przedubowały one wówczas kolej wąskotorową i połączyły z powstałą w tym samym roku linią Dukszty – Czepukany. Po I wojnie światowej kolej przejąło PKP i eksploatowało pod nazwą Brasławska Kolej Wąskotorowa. Kolej ta stanowiła najszybsze połączenia miasta z Wilnem i resztą kraju.