Obaj powołali następnie własne gabinety; Ouattara 4 grudnia 2010 na stanowisko premiera mianował urzędującego premiera Guillaume’a Soro, który uznał go za legalnego szefa państwa. Gbagbo 5 grudnia 2010 na stanowisko szefa rządu mianował Gilberta Marie N’gbo Aké. Społeczność międzynarodowa uznała wybory prezydenckie za wolne i uczciwe, a za prawowitego prezydenta uznała Ouattarę, wzywając Laurenta Gbagbo do poszanowania zasad demokracji.
Choć wyniki wyborów ogłoszone przez komisję wyborczą zostały oficjalnie uznane przez ONZ, w kompetencji której znajdowało się to uprawnienie, a także inne organizacje międzynarodowe, Laurent Gbagbo odmówił rezygnacji z urzędu. Doprowadziło to dwuwładzy i kryzysu politycznego w kraju, który pomimo międzynarodowych wysiłków mediacyjnych przerodził się w lutym 2011 w wojnę domową. 11 kwietnia 2011 Laurent Gbagbo został ostatecznie pojmany i aresztowany przez siły wierne Ouattarze przy wsparciu wojsk ONZ (UNOCI) i francuskich (LICORNE).