albo po prostu lepszej przyszłości, czy nawet idylli, arkadii, rzeczywistości pozbawionej codziennych trosk. Dochodzi do tego motyw literacki oddalenia – „Samotnej wyspy” (zob. Thomas Merton, Nikt nie jest samotną wyspą). Są przedmiotem poszukiwań literackich od czasów starożytności. Najbardziej znane utwory podejmujące ten temat, choć nieopatrzone takim tytułem, to: Tomasz Morus (Thomas More) – Utopia; Ignacy Krasicki – Nauki mędrca Xaoo; Antoni Lange – Miasto Słońca;
W polskiej literaturze o Wyspach Szczęśliwych (wprost lub w metaforze) pisali m.in.: Jan Kochanowski – Tren X; Konstanty Ildefons Gałczyński – wiersz Prośba o wyspy szczęśliwe; tytuł Wyspy Szczęśliwe nosi też wybór jego poezji wydany przez wyd. Książka i Wiedza w 2000 i 2004 ; na motywach twórczości Gałczyńskiego Piwnica przy Krypcie w Szczecinie przedstawiła spektakl A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź w reżyserii Małgorzaty Iwańskiej, premiera: 25 października 2003; Andrzej Zeyland – powieść Wyspy Szczęśliwe – Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1972.
Pod takim tytułem przełożono także: Paul Tyler, Wyspy Szczęśliwe. Co to za szelest. To sypie się... – proza, fantastyka, Wydawnictwo Pandit, 2005,