II wojna światowa Podczas II wojny światowej, w lipcu 1941 roku cmentarz został zamknięty przez okupacyjne władze niemieckie, a następnie niemal całkiem zdewastowany przez hitlerowców. Macewy były wykorzystywane jako materiały budowlane, wrzucane do rzeki Soły, porzucane w innych miejscach w mieście. Lokalni mieszkańcy znajdowali je w różnych lokalizacjach po zakończeniu wojny. Niektóre nagrobki wróciły po wojnie na teren cmentarza.
W czasie drugiej wojny światowej niszczenie cmentarzy miało na celu wymazanie kultury żydowskiej. Aby jeszcze bardziej upokorzyć społeczności żydowskie, naziści często zmuszali Żydów do udziału w rozbijaniu i ponownym wykorzystywaniu macew – m.in. zmuszali ich do pracy przymusowej przy naprawie dróg, chodników i budowli, korzystając m.in. z nagrobków jako materiałów budowlanych.
Ponadto, władze okupacyjne okroiły teren cmentarza z trzech stron, zmniejszając znacząco jego powierzchnię. Na terenie wcześniej należącym do cmentarza założono obóz barakowy dla robotników przymusowych. Pozostałościami z okresu II wojny światowej są m.in. dwa betonowe schrony przeciwlotnicze.