Z kolei napięcia graniczne z Armenią w rejonie Borczało doprowadziły w grudniu 1918 roku do krótkiej wojny, która została przerwana przez interwencję brytyjską. W jej wyniku powstał neutralny pas w rejonie Lori, zajęty przez Gruzję po upadku niepodległej Armenii w 1920 roku.
Konstytucja gruzińska z lutego 1921 roku przyznawała autonomię prowincjom Abchazji, Adżarii i Zakatały.
W wyniku okupacji radzieckiej Gruzja straciła na rzecz sąsiadów prawie 1/3 swojego terytorium. Rejony Artwinu, Ardahanu i część okręgu Batumi zostały oddane Turcji, Armenia przejęła kontrolę nad Lori, a Azerbejdżan otrzymał region Zakatały. Kilka gmin na głównym grzbiecie Kaukazu włączono w skład RFSRR.
Wojsko Obroną republiki zajmowała się założona we wrześniu 1917 roku Gwardia Ludowa (wcześniej: Robotnicza). Bardziej podlegała ona parlamentowi w Tyflisie, niż ministrowi obrony. Przez cały okres istnienia republiki gwardią dowodził Waliko Jugieli. Wojska regularne składały się z trzech dywizji piechoty, dwóch regimentów fortecznych, batalionu gwardii narodowej, trzech batalionów artylerii, batalionu saperów i batalionu zmotoryzowanego z plutonem samochodów pancernych. Armia posiadała również cztery pociągi pancerne i skrzydło lotnictwa wojskowego. Flota gruzińska posiadała jeden niszczyciel, cztery torpedowce i cztery samoloty myśliwskie.