Nominował ministrów, był odpowiedzialny za prowadzenie polityki państwa i reprezentowanie go w stosunkach zewnętrznych.
Terytorium i granice Ze względu na skomplikowaną sytuację etniczną w rejonie Kaukazu, granice Gruzji były głównie ustalane przez konflikty militarne i następujące po nich zawieszenia broni lub traktaty pokojowe.
Granica z Rosją sowiecką została uznana w traktacie moskiewskim 7 maja 1920, choć w czasie wojny domowej w Rosji (1918-19) Gruzja kontrolowała okręg Soczi z guberni czarnomorskiej.
Granica z imperium tureckim zmieniała się kilkakrotnie: początkowo przebiegała podobnie do obecnej, po klęsce państw centralnych w listopadzie 1918 roku Gruzja objęła kontrolę nad południową częścią obwodu batumskiego (Artwinią) i okręgiem Ardahanu z obwodu karskiego.
Traktat z Sèvres z 1920 roku szedł dalej, przyznając Gruzji prawo do wschodniego Lazystanu wraz z Ryzą i Hopą, którego jednak rząd gruziński się zrzekł, nie chcąc popadać w kolejny konflikt militarny z rządem w Konstantynopolu.
Terytorium spornym z Azerbejdżanem był okręg zakatalski, jednak ani na tym tle, ani na żadnym innym nie doszło do otwartego konfliktu militarnego.