Kariera polityczna Mony Sahlin została jednak przerwana w październiku 1995 w związku z wybuchem tzw. afery Toblerone, dotyczącej wydawania przez nią publicznych środków na cele prywatne. Gazeta „Expressen” opublikowała wówczas artykuł, w którym ujawniła, że polityk wydała około 50 tys. koron szwedzkich ze służbowej karty kredytowej na prywatne zakupy. Mona Sahlin tłumaczyła się podobieństwem tej karty do prywatnej, wyjaśniała, że zakupiła tylko czekoladę Toblerone, pampersy i papierosy. Ujawniono w tym samym czasie także, że w 1990 zatrudniała opiekunkę do dziecka bez opłacenia podatku, w 1993 nie opłaciła abonamentu telewizyjnego (co stanowiło w Szwecji przestępstwo), a także zalegała z zapłatą należnych opłat parkingowych oraz opłat za opiekę nad dziećmi. 16 października 1995 polityk ogłosiła, że wycofuje się z życia politycznego. W listopadzie tegoż roku zrezygnowała ze stanowiska w rządzie i ubiegania się o przewodnictwo partii, a w kwietniu 1996 złożyła mandat deputowanej do parlamentu. W rezultacie nowym liderem SAP i kolejnym premierem Szwecji został w marcu 1996 Göran Persson.