Teologia nadziei znajduje swoje dopełnienie w teologii krzyża. W interpretacji śmierci Chrystusa na krzyżu Moltmann korzysta z "teologii krzyża" Marcina Lutra. Krzyż Syna Bożego wywołuje u Boga Ojca głębokie cierpienie. Według Moltmanna Bóg niezdolny do cierpienia jest uboższy od człowieka, bo nie jest zdolny do zaangażowania się. Jeżeli nie może cierpieć, nie potrafi też kochać. Dopiero Bóg ukrzyżowany i cierpiący pozwala nam spróbować odpowiedzieć na pytanie o sens zła i cierpienia na świecie. Bóg cierpi razem z cierpiącymi, aby cierpienie pokonać. Teza o cierpieniu Boga spotkała się z żywą reakcją teologów, bo kłóciła się z tradycyjną nauką o niecierpiętliwości Boga.
Kontynuacją dwóch poprzednich dzieł jest wizja Kościoła i sakramentów z perspektywy Ducha Świętego zawarta w książce Kościół w mocy Ducha. Zmartwychwstanie Chrystusa otworzyło drogę dla misji Kościoła, który oczekuje jej spełnienia. Idea ta ma orientację ekumeniczną.