lewo|mały|Władimir Kappel z członkami sztabu 1 Korpusu Wołżańskiego, wiosna 1919 r. Kołczak początkowo nie ufał Kappelowi, gdyż ten był wcześniej związany z tworzonym przez eserowców Komuczem. Stosunek admirała do Kappela zmienił się na początku 1919 r., wtedy też Kappelowi powierzono dowodzenie 1 Korpusem Wołżańskim, częścią Armii Zachodniej dowodzonej przez gen. Michaiła ChanżynaJ. Smele, The "Russian"..., s. 112.. W tym charakterze Kappel brał udział we wiosennej ofensywie wojsk Kołczaka, której był przeciwny, argumentując, że jego siły powinny ruszyć do generalnej ofensywy dopiero po przeprowadzeniu pełnej mobilizacji i w koordynacji sił z innymi formacjami białych (Siłami Zbrojnymi Południa Rosji gen. Antona Denikina i oddziałami gen. Nikołaja Judenicza)J. Smele, Civil war..., s. 218.. Podczas ofensywy, w walkach pod Ufą w pierwszej połowie marcaJ. Smele, Civil war..., s. 309., wykazał się osobistą odwagą. Ofensywa wiosenna do końca kwietnia odniosła znaczne sukcesy, następnie jednak została odparta, a biali zmuszeni do wycofania się na Ural. Podczas kontrofensywy czerwonego Frontu Wschodniego korpus Kappela został skierowany na pomoc głównym siłom Zachodniej Armii pod Belebejem, zanim został w pełni sformowany i wyszkolonyJ. D. Smele, Civil war..., s. 320..