Pierwszy polski autobus dla komunikacji miejskiej Włocławek otrzymał w 1955 roku. Był to pojazd marki Star N52 o metalowo-drewnianej konstrukcji (na rysunku powyżej). Autobus ten mieścił 36 osób przy średnim spalaniu paliwa 40 l na 100 km, jednak mimo tych niekorzystnych wskaźników użytkowych i konstrukcyjnych zakład otrzymał w latach 1955–1958 aż 23 egzemplarze tego modelu. Rozrastanie się taboru przedsiębiorstwa, wynoszącego odpowiednio w roku 1955 – 6 sztuk i 1958 – 24 sztuki, umożliwiło uruchomienie dwóch następnych linii autobusowych: nr 3 (1955) o relacji: Toruńska – Kilińskiego – Plac Wolności – Chopina – 22 lipca (Okrężna) nr 4 (1958) o relacji: Wieniecka – Toruńska (Wyszyńskiego) – Waryńskiego (Brzeska) – Plac Wolności – Chopina – 22 lipca (Okrężna) – Łęgska – Płocka – Dobiegniewska (Płocka)
Pod koniec lat pięćdziesiątych długość dróg skomunikowanych uruchomionymi liniami autobusowymi sięgnęła 32,5 kilometra (także po brukowanych, wąskich ulicach), a mieszkańcy miasta korzystali z usług MPK już 8 milionów razy rocznie. Posiadane autobusy cechowała surowość wnętrza i niedoskonałość techniczna skutkująca podatnością na uszkodzenia i usterki, w wyniku których pojazdy zużywały się już po 4–5 latach eksploatacji.