Za pomocą tej jednej linii zakładowi udało się wprowadzić komunikację autobusową na 10 kilometrów dróg, podczas gdy miasto posiadało 20 kilometrów dróg o ulepszonej nawierzchni i były to głównie ulice wlotowe do miasta. W pierwszym roku z jedynej we Włocławku linii pasażerowie skorzystali około 600 tys. razy przy liczbie ludności 51,8 tys. mieszkańców. Po roku pracownikom udało się podzielić posiadany tabor na dwie linie, drugą z nich była: nr 2 (1952–2021) o relacji: Grodzka – Waryńskiego (Brzeska) – Plac Wolności – Kościuszki – Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (Okrzei) – Dubois (Kaliska) – Falbanka
W momencie, w którym posiadane autobusy nie nadawały się do dalszej eksploatacji, w roku 1954 wymieniono cały tabor na autobusy węgierskiej marki Mavag TR5. Pięć autobusów posiadanych w tym roku umożliwiło uruchomienie kolejnej linii autobusowej, która jednak ze względu na małą liczbę pasażerów została wkrótce zlikwidowana: nr 0 (1954) o relacji okrężnej: Plac Wolności – Kilińskiego – Toruńska (Wyszyńskiego) – Bulwary – Armii Czerwonej (Stodólna) – 22 Lipca (Okrężna) – Chopina – Plac Wolności