Uratowano jedynie pięciu członków załogi. Stocznia CNR w Ankonie: „Fuciliere” (FC) – wodowany 31 lipca 1938, w służbie od 10 stycznia 1939. Po wojnie przekazany Związkowi Radzieckiemu, służył do 1960 roku pod nazwami „Nastojcziwyj”, „Biedowyj” i „Legkij”. (AP) – wodowany 18 września 1938, w służbie od 20 kwietnia 1939. Zatonął 19 kwietnia 1943 roku podczas nalotu USAF na La Spezia. Stocznia CNR w Palermo: (GN) – wodowany 24 kwietnia 1938, w służbie od 1 lutego 1939. Pozostał po wojnie w Marina Militare (D 550) aż do wycofania w 1958 roku. (BG) – wodowany 3 lipca 1938, w służbie od 1 kwietnia 1939. Zatonął 7 stycznia 1943 roku w wyniku zbombardowania w porcie w Palermo. Druga seria
Stocznia CNR w Ankonie: „Mitragliere” (MT) – wodowany 28 września 1941, w służbie od 1 lutego 1942. W 1948 roku przekazany Francji, gdzie służył pod nazwą „Jurien de la Graviere” do czerwca 1954 roku. „Bombardiere” (BR) – wodowany 22 (lub 23) marca 1942, w służbie od 15 lipca 1942. Zatonął 17 stycznia 1943 roku po storpedowaniu przez brytyjski okręt podwodny HMS „United”. Stocznia OTO w Livorno: „Legionario” (LG) – wodowany 16 kwietnia 1941, w służbie od 1 marca 1942. Po wojnie przekazany Francji pod nazwą „Duchaffaultt”, służył do czerwca 1954 roku. „Corsaro” (CA) – wodowany 16 listopada 1941, w służbie od 16 maja 1942.