Był uznany za gatunek wymarły w stanie dzikim, ale został przeklasyfikowany z gatunku wymarłego na wolności do gatunku zagrożonego dzięki wysiłkom ochronnym, które doprowadziły do ponownego wprowadzenia tego gatunku do Czadu.
Charakterystyka Duża antylopa przystosowana do życia w warunkach stepowych i pustynnych. Potrafią regulować temperaturę ciała, aby ograniczyć pocenie, szerokie kopyta ułatwiają poruszanie się po piasku, nerki regulują utratę wody, co pozwala przetrwać zwierzęciu na suchych obszarach. Osiąga około 1,2 m wysokości w kłębie i masę około 200 kg. Bardzo długie, szablasto wygięte rogi były – obok ograniczania obszaru występowania – jedną z głównych przyczyn wyginięcia, stanowiąc trofeum myśliwych.
Oryksy szablorogie tworzą stada liczące kilkanaście osobników obydwu płci. Samica rodzi jedno młode.
Obecnie podejmowane są działania zmierzające do reintrodukowania gatunku z osobników przetrzymywanych w ogrodach zoologicznych i parkach narodowych w wielu krajach świata.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oryks szablorogi w Ogrodzie Zoologicznym we Wrocławiu
Kategoria:Wołowate Kategoria:Ssaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1827 roku Kategoria:Fauna Algierii Kategoria:Fauna Burkiny Faso Kategoria:Fauna Egiptu Kategoria:Fauna Libii Kategoria:Fauna Mali Kategoria:Fauna Mauretanii Kategoria:Fauna Maroka