Genetyka i ewolucja Oryks szablorogi ma 58 chromosomów - jedną parę dużych autosomów submetacentrycznych i 27 par autosomów akrocentrycznych. Chromosomy X i Y są największymi i najmniejszymi chromosomami akrocentrycznymi. Pierwsze badanie molekularne tego gatunku (opublikowane w 2007 roku) zaobserwowało różnorodność genetyczną wśród europejskich, północnoamerykańskich i niektórych innych grup żyjących w niewoli. Dywergencja została stwierdzona w obrębie haplotypów mitochondrialnego DNA i szacuje się, że miała miejsce między 2,1 a 2,7 miliona lat temu. Wzrost populacji nastąpił około 1,2 i 0,5 miliona lat temu.
W innym badaniu, mającym na celu odnotowanie różnic genetycznych między gatunkami Oryks, kariotypy gatunków i podgatunków Oryx - a mianowicie O. gazella, O. b. beisa, O. b. callotis, O. dammah i O. leucoryx - porównano ze standardowym kariotypem Bos taurus. Liczba autosomów we wszystkich kariotypach wynosiła 58. Chromosomy X i Y były zachowane (względnie bez zmian) u wszystkich pięciu gatunków.
Zasięg występowania Oryks szablorogi dawniej zamieszkiwał całą Afrykę Północną.