W 1941 roku przeniesiona została do Prus Wschodnich i włączona w skład 2 Grupy Pancernej Grupy Armii Środek. W składzie tej armii dywizja (posiadająca 22 czerwca 1941 169 czołgów) uczestniczyła w agresji na ZSRR. Na przełomie 1941 i 1942 roku brała udział w walkach pod Moskwą. W lipcu 1943 roku uczestniczyła w bitwie na łuku kurskim, a następnie pod Homlem.
W sierpniu 1944 została przerzucona na Łotwę i włączona w skład Grupy Armii Północ. W walkach na terenie Łotwy brała udział do stycznia 1945 roku, kiedy to została przerzucona na Pomorze i włączona w skład Grupy Armii Wisła.
W styczniu 1945 roku została skoncentrowana w rejonie Grudziądza, a następnie wycofała się w walkach w rejon Gdańska, gdzie jej resztki skapitulowały 9 maja 1945 roku przed Armią Czerwoną.
Dowództwo dywizji Dowódcy dywizji gen. por/gen. mjr Georg-Hans Reinhardt (1938 – 1940) gen. mjr Ludwig Ritter von Radlmeier (1940) płk Johann Joachim Stever (1940) gen. por. Hans Freiherr von Boineburg-Lengsfeld (1940) gen. mjr Willibald Freiherr von Langermann und Erlencamp (1940 – 1941) gen. por. Dietrich von Saucken (1941 – 1942) płk/gen. mjr Heinrich Eberbach (1942) gen. por.