Pewnego dnia podczas zgromadzenia mnichów rzekł Łapanie, co jest puste i uganianie się za echem jedynie zmęczy wasz umysł i ducha. Poza przebudzeniem ze snu i następnie pójściem poza to przebudzenie, cóż jeszcze pozostaje? Po tych słowach zmarł.
Poświęconych jest mu siedem gong’anów: 4 w Biyan lu, 13 i 28 w Wumenguan i 14, 22, 46, 55 w Congrong lu.
Linia przekazu Dharmy Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin. 35/8. Shitou Xiqian (700–790) 36/9. Tianhuang Daowu (748–807) 37/10. Longtan Chongxin 38/11. Deshan Xuanjian (780–865) 39/12. Gaoting (bd) 39/12. Gantan Ziguo (bd) 40/13. 41/14. Dalong Zhihong (bd) 39/12. Yantou Quanhuo (828–887) 40/13. Ruiyan Shiyan (bd) 40/13. Luoshan Daoxian (bd) 41/14. Mingzhao Deqian (bd) 41/14. Zingbing (845–919) 41/14. Daning Daokuan (bd) 39/12. Xuefeng Yicun (822–908)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia John C.H. Wu. The Golden Age of Zen. An Image Books/Doubleday. Nowy Jork, 1996 . Red. Stephan Schuhmacher, Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala, Boston, 1989. . Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. Wisdom Publications. Boston, 2000. .
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Urodzeni w 780 Kategoria:Zmarli w 865