Od tej pory utrzymywał i nauczał, że oświecenie może być osiągnięte dzięki zwyczajnym rzeczom, przez całkowitą pustkę, dotyczącą zarówno rzeczy i zjawisk przedmiotowych, jak i podmiotowych.
Praktykował także u mistrza chan Guishana Lingyou, ucznia mistrza Baizhanga Huaihaia ze szkoły hongzhou.
Po spędzeniu 30 lat w Fenyangu w Fengzhou (Hunan) Deshan otrzymał zaproszenie od Xue Yanwanga, prefekta (chiń. taishou) Wuling w prow. Hunan, do założenia ośrodka, z którego mógłby szerzyć swoje nauki. Według biografii w Zutang ji przyciągnął 500 uczniów, którzy przybyli nieraz z bardzo daleka. Świadczyło to także o tym, że wielu ludzi pragnęło renesansu buddyzmu po olbrzymich prześladowaniach w latach 40. IX w.
Słynął z używania w czasie nauczania swego kija chan, co znalazło odzwierciedlenie w powiedzeniu Kij Deshana, okrzyk Linji. Jakkolwiek głęboka jest czyjaś wiedza o zawiłościach filozofii, przypomina ona włos unoszący się w przestrzeni. Jakkolwiek znaczące jest czyjeś doświadczenie w sprawach tego świata, przypomina ono kroplę wody strąconą w niezgłębioną otchłań.
Dopiero gdy nie myślisz o rzeczach i gdy cię w rzeczach nie ma, jesteś wolny i czysto duchowy, pusty i cudowny.