Kohut wyróżnił narcyzm zdrowy jako formę wyrazu silnej, witalnej jaźni, która chce poszerzyć swe zdolności i zaspokoić swe potrzeby oraz narcyzm patologiczny, który stanowi formę wyrazu słabej jaźni, pragnącej się ustabilizować kosztem mamienia się własną wspaniałością. Tym samym poszerzył spektrum zaburzeń podlegających terapii psychoanalitycznej, tworząc ważne uzupełnienie teorii popędów Freuda oraz kierunku zorientowanego na ja.
Dzieła Kohut H., Formen und Umformungen des Narzißmus. Die psychoanalytische Behandlung narzißtischer Persönlichkeitsstörungen, w: tegoż, Die Zukunft der Psychoanalyse, Suhrkamp, Frankfurt a.M. 1975. Kohut H., The Analysis of the Self. A Systematic Approach to the Psychoanalytic Treatment of Narcissistic Personality Disorders., International Universities Press, New York 1971. Kohut H., The Restoration of the Self, International Universities Press, Madison CO 1977. Kohut H., How does Analysis cure?, The University of Chicago Press, Chicago/London 1984. Kohut H., The Kohut Seminars on Self Psychology and Psychotherapy with Adolescents and Young Adults., W. W. Norton & Company, New York 1987. Kohut H., The Chicago Institute Lectures, The Analytic Press, Hillsdale NJ/London 1996.
Kategoria:Austriaccy psychoanalitycy Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1981