Historia Rozległy stożek wulkaniczny Kilimandżaro uformował się około miliona lat temu. Stożek Mawenzi natomiast podlegał intensywnej erozji, wskutek czego zachowały się głównie strome, silnie zerodowane ściany skalne, zbudowane z odpornych skał wulkanicznych.
Etymologia Pochodzenie nazwy Kilimandżaro nie jest znane. Niemiecki misjonarz Johann Ludwig Krapf, opisując ją w latach 60. XIX wieku, przekazał, że tak nazywali górę mieszkańcy wybrzeża, posługujący się językiem suahili. Nazwa masywu miałaby pochodzić z połączenia dwóch słów – kilima (góra) oraz njiaro (karawana). To tłumaczenie budzi jednak sporo wątpliwości. Możliwe, że nazwa została zniekształcona przez Europejczyków (góra w języku suahili to mlima). W dziewiętnastowiecznych relacjach można napotkać także tłumaczenia takie jak „wielka góra” bądź „jasna góra”.
Początki eksploracji Jeszcze przed przybyciem Europejczyków wokół masywów wulkanicznych mieszkały liczne koczownicze plemiona. Kilimandżaro wśród nizin było czymś niezwykłym dla tamtejszych mieszkańców. Budziło wśród nich grozę do tego stopnia, że nazwali go Górą złych duchów. Niektóre plemiona (np. Masajowie) oddawały boską cześć Górze światłości.