Dopiero później określono ich przynależność gatunkową. Pozostałości D. armatus odnaleziono też w Portugalii, w rejonie miejscowości Lourinhã. Także pochodziły z przełomu kimerydu i tytonu. Wielu innych stegozaurzych szczątków z Hiszpanii jeszcze bliżej nie sklasyfikowano. Część umieszczono w rodzaju Dacentrurus, nie określając gatunku. Można tu wymienić odnalezione w prowincji Teruel kręgi szyjne, grzbietowe i ogonowe, kości obręczy miednicznej, kości udową, strzałkową, piszczelową, skokową i piętową, a także płyty grzbietowe. Autorem opisujących je publikacji jest Cobos. Dacentrur pozostaje na razie jedynym przedstawicielem swego infrarzędu znalezionym w tym kraju.
W 1908 w pobliżu szczątków D. armatus znaleziono też skamieniałość, w której w 1957 rozpoznano jajo. Paleontolodzy Albert Lapparent i Georges Zbyszewski uznali wtedy, że należało do dacentrura. Jednakże nowsze badania Karla Hirscha wykazały podobieństwa do górnojurajskich Preprismatoolothus z Ameryki Północnej. Kolejne znalezisko z Lourinha ujawniło około trzydziestu podobnych jaj i liczne kości płodów, jak i wylęgających się już młodych teropodów.
Brytyjskie pozostałości D. armatus pochodzą z kimerydu, z Kimmeridge Clay w Wiltshire i Dorsetshire.