baron (1723–1809), został earlem Orfordu w 1806, a inny syn, George Walpole (1758–1835), został generałem-majorem i w roku 1806 podsekretarzem spraw zagranicznych.
Linki zewnętrzne
Bibliografia William Coxe, Memoirs of Horatio, Lord Walpole (2nd ed., 1808). William Coxe, Memoirs of Sir Robert Walpole (1816). Charles, hrabia de Baillon, Lord Walpole d, la cour de France (1867). Jeremy Black, Walpole in Power. Stroud: Sutton Publishing 2001. Basil Williams, The Whig Supremacy 1714-1760, Oxford Clarendon Press 1939. Piotr Napierała, Sir Robert Walpole (1676-1745) – twórca brytyjskiej potęgi, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2008. Harry T. Dickinson, Walpole and the Whig Supremacy. London: English Universities Press 1973. Brian W. Hill, Sir Robert Walpole: „Sole and Prime Minister.” London: Hamish Hamilton 1989. John Morley, Walpole. London: Macmillan and Co 1889. John Harold Plumb, Sir Robert Walpole. (2 volumes). London: Cresset Press 1956-1960. John Harold Plumb, The Growth of Political Stability in England 1675–1725.