Później okazało się, że jedna z nich pochodziła z innego kamieniołomu i należała nie do celura, ale innego małego, nienazwanego jeszcze teropoda. Ten bezimienny dinozaur nie był jednakże ostatnim niewielkim teropodem formacji Morrison. Późniejsze, dokonane w 1995 odkrycie fragmentarycznego szkieletu z Wyoming, wzięte najpierw za nowego, większego celura, zostało następnie przypisane do osobnego rodzaju tanikolagrez.
Gatunki Obecnie za pewny uznaje się jedynie gatunek typowy, C. fragilis. Od jego odkrycia nadano nazwy jeszcze sześciu innym. Dyskusyjny C. agilis, nazwany przez Marsha w 1884, okazał się kolejnymi szczątkami poprzedniego gatunku. Opisane przez Cope w 1887 C. bauri i C. longicollis z późnotriasowego Nowego Meksyku sam odkrywca umieścił w 1889 w nowo utworzonym przez siebie rodzaju Coelophysis. C. daviesi, nazwa autorstwa Richarda Lydekkera z 1888 dla Seeleyowskiego Thecospondylus daviesi, kręgu szynego z dolnej kredy Anglii, został także przeniesiony do własnego rodzaju Thecocoelurus. C. gracilis, inny gatunek z wczesnej kredy, także został nazwany w 1888 na podstawie szczątków kończyn. Jednakże Gilmore, dokonując rewizji w 1920, znalazł jedynie pojedynczy pazur. Od lat dwudziestych XX wieku, gdy wyżej wymieniony badacz przypisał go do chirostenota, nie uznawano go za gatunek celura.