Chan Chiwy – wedle opisu Arminiusa Vambery’ego – dzień rozpoczynał od biesiady z uczonymi mułłami, a następnie znajdował czas na przyjmowanie urzędników i audiencję dla ludu.
Terytorium Chanatu Chiwańskiego składało się z piętnastu viloyatów i dwóch obszarów namiestnikowskich oraz tumenów należących do samego chana. W okresie protektoratu rosyjskiego chanat podzielony był na dwadzieścia księstw, nazywanych też viloyatami. W jednostkach terytorialnych najwyższą władzę sprawowali bekowie (w okresie protektoratu rosyjskiego także hakimowie) – faktycznie udzielni i samodzielni książęta, ale ich władza nie była dziedziczna i chan mógł ich jej pozbawić.
Wojna z Chanatem Chiwańskim z 1873 roku spowodowała zagarnięcie przez Romanowów północnych i zachodnich ziem chanatu i ogłoszenie protektoratu rosyjskiego nad tym państwem. W tym okresie rada była organem kontrolnym caratu wobec chana – składała się ona wówczas z siedmiu osób, w tym z czterech przedstawicieli administracji rosyjskiej.