ludzi, głównie w prowincji Aceh.
Geografia thumb|300px|Główne wyspy Indonezji Środek wyspy jest górzysty i znajdują się tu czynne wulkany (najwyższy Kerinci 3805 m n.p.m.), część północno-wschodnia natomiast jest nizinna z licznymi bagnami. Działalność wulkaniczna tego regionu spowodowała, że gleba na tych terenach jest niezwykle żyzna, a krajobraz urozmaicony. Znajduje się tu również największe jezioro wyspy – Toba (1940 km²) w kraterze o powierzchni ok. 3000 km². W górach można także znaleźć złoża węgla i złota.
Klimat Sumatry jest równikowy, bardzo wilgotny. Średnia temperatura w styczniu wynosi +25 °C, natomiast w sierpniu +27 °C. Pora deszczowa wypada w październiku i w listopadzie. Znaczną część wyspy niegdyś porastały lasy równikowe, ale rozwój ekonomiczny i nielegalna wycinka zagroziły ich istnieniu.
Sumatra jest szóstą co do wielkości wyspą na świecie i trzecią w archipelagu indonezyjskim. Rzeki znajdujące się na wyspie (Musi, Hari, Inderagiri, Kampar, Asahan, Simpang-kiri, Barumun) transportują duże ilości szlamu, tworząc rozległe niziny przeplatane bagnami. Pomimo że obszary te nie nadają się pod uprawę, są bardzo ważne pod względem ekonomicznym dla Indonezji.