W klasztorze Hwangnyong wzniósł 9-kondygnacyjną pagodę 80-metrowej wysokości, której celem miała być ochrona państwa przed napaścią wrogich sąsiadów. Każda kondygnacja poświęcona była jednemu z nich; parter – Japonii, 1 piętro – Chinom, 2 piętro – Wuyue, 3 piętro – Tangna, 4 piętro – Yingyou, 5 piętro – Mohe (Madziarzy), 6 piętro – Xiedan (Kitaj), 7 piętro – Ruzhen, 8 piętro – Huimo. Najwyraźniej nie pomyślano o Mongołach, którzy zburzyli pagodę podczas najazdu na Goguryeo.
Chociaż uważa się go za założyciela szkoły znanej jako winaja, to jego nauki i działalność nie ograniczały się tylko do niej. Nauczał także Sutry Awatamsaki, madhjamiki ("szkoła trzech traktatów") i Czystej KrainyL.R. Lancaster, K. Suh, C.S. Yu. Buddhism in Koryo. Str. 83.
Po otrzymaniu tytułu Kuk’tong (dosł. "mnich państwowy") mógł zająć się poprawą utrzymywania wskazań przez mnichów i również wpływał na podniesienie moralności społeczeństwa Silli. Mnisi musieli więcej studiować, utrzymywać głodówkę (i wszelkie związane z "uposathą" rytuały) 15 dnia każdego miesiąca i przechodzić testy moralności dwukrotnie w roku, wiosną i zimą. Niektórzy mnisi stali się wędrownymi inspektorami, którzy wędrowali od klasztoru do klasztoru kontrolując utrzymywanie wskazań.