Ustawa sejmowa z roku 1629 wprowadziła następujące opłaty: miody i piwa przewoźne: od piwa gdańskiego, wrocławskiego i świdnickiego 1/4 wartości, czyli za achtel 14 groszy, za fasę 35 groszy, palenie gorzałki: w miastach i miasteczkach 24 grosze od kotła, na wsiach 14 groszy od kotła, przy czym szlachta była z tej opłaty zwolniona, gorzałka w szynkach: w Koronie kwartnik za kwartę, na Litwie dwa pieniądze białe za kwartę, wina importowane zamorskie (francuskie, włoskie, hiszpańskie): 24 grosze za baryłę, małmazja, muszkatel, basztard, alikant, kanar, petersyment, sok: po 5 złotych za baryłę, przy czym w szynkach kwota była podwajana, wino morawskie i reńskie: 15 groszy za wiadro, wino endeburskie i świętojurskie: 20 groszy za wiadro, wina gubińskie, krosińskie i inne nadodrzańskie: 16 groszy od drelinku, wino wołoskie: 16 groszy za baryłę.
Wprowadzona w 1768 opłata od trunków zagranicznych miała następujące stawki za jeden garniec: wino węgierskie, burgundzkie, szampańskie: 2 grosze srebrne (1/2 złotego), wino francuskie, hiszpańskie, włoskie, reńskie, cypryjskie i wódki zagraniczne: 1 grosz srebrny, wino wołoskie, pobereskie, miód węgierski, piwo angielskie: 5 groszy miedzianych.
Za Stanisława Augusta czopowe dostarczało 10% wpływów państwa.