Problem ten pojawiał się wielokrotnie i podobne dokumenty wystawiali także inni królowie polscy w 1502 Aleksander Jagiellończyk, w 1535 Zygmunt Stary, a w 1570 król Zygmunt August.
W 1583 wieś ma 15 łanów, a w 1603 odnotowano 16 łanów.
Wieś należała do klasztoru w Obrze do II rozbioru Rzeczypospolitej. W wyniku rozbiorów Polski miejscowość wraz z całą Wielkopolską znalazła się w zaborze pruskim. Państwo pruskie sekularyzowało dobra klasztorne. Majątek klasztoru został znacjonalizowany, a potem sprzedany w ręce prywatne. Właścicielem miejscowości został wówczas von Unruh z Kargowej.
Przy pierwszej numeracji w 1796 r. we wsi były 52 domostwa oraz folwark. Dla wsi w 2020 r. sporządzono opis historii wszystkich dawnych zagród, począwszy od końca XVII w. (1696 r.) do czasów współczesnych.
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Kramsko Nowe należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej. Kramsko Nowe należało do babimojskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiło część majątku Kramsko stare, który należał do Rudeliusa. Według spisu urzędowego z 1837 roku Kramsko nowe liczyło 484 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 69 dymów (domostw).