W roku 1299 misjonarz wybudował pierwszy kościół katolicki w Pekinie, zaś sześć lat później drugi wraz z oficynami i domostwami dla 200 osób tuż przed pałacem cesarskim. W tym okresie Jan z Montecorvino zgromadził w założonej przez siebie szkole misyjnej blisko 150 dzieci w wieku od 7 do 11 lat, ucząc ich łaciny i greki. Specjalnie dla nich napisał pieśni. Uczył je służenia do Mszy i śpiewu liturgicznego. Misjonarz nauczył się chińskiego, przetłumaczył na niego Nowy Testament i Księgę Psalmów. Wśród nawróconych na chrześcijaństwo 6000 mieszkańców Środkowej Azji znalazł się wyznający wcześniej nestorianizm książę Ongutów, w: www.rc.net, dn. 18 maja 2007.. Władca ten, o imieniu Giwargis (wymowa tur. Kirghiz, por. Kirgizi)Andrzej Miotk, Misje dyplomatyczne wśród Mongołów, w: www.madagascar.alleluja.pl, dn. 18 maja 2007., wymieniany jest w dziele opisującym podróż Marco Polo. Także w innych miastach Jan z Montecorvino budował kościoły i zakładał klasztory. W sumie wybudował trzy kościoły w Pekinie, kościół i klasztor w YangzhouFoster Stockwell, Westerners in China: a history of exploration and trade, ancient times through the present, McFarland, 2003, s. 226;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan z Montecorvino · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.