Jego poemat Anykščių šilelis pełen jest wpływów i reminiscencji Pana Tadeusza, o którym autor sam wiele mówił.
W 1848 ukazała się pierwsza książka tłumaczona z litewskiego na polski. Była to dwutomowa powieść Biskupstwo żmudzkie Motiejusa Valančiusa w przekładzie M. Hryszkiewicza.
Realizm i modernizm Jako Lazdynų Pelėda pisały wspólnie po litewsku siostry Maria i Zofia Iwanowskie, zdobywając sporą popularność. Rodzina sióstr przyjaźniła się z Marią Konopnicką i Elizą Orzeszkową. Starsza siostra Zofia przerabiała i tłumaczyła na litewski utwory Marii, ogłaszając je w prasie litewskiej, młodsza Maria przez dziewięć lat mieszkała w Warszawie, pisząc polskie wiersze i opowiadania ukazujące się w prasie – później również ona pisała po litewsku. Ważną postacią był także Vincas Kudirka (1858–1899), tłumacz III części Dziadów, dramatu Słowackiego Mindowe, utworów Asnyka, Konopnickiej, Rodziewiczówny. Powstało bardzo wiele przekładów dzieł Mickiewicza – do najbardziej znanych tłumaczy należą Ludwik Adam Jucewicz (Liudvikas Adomas Jucevičius), Mykolas Biržiška, Justinas Marcinkevičius, Vincas Mykolaitis-Putinas, Maironis (Jonas Mačiulis), Aleksandras Fromas-Gužutis, Stanislovas Dagilis, Jonas Žilius, Motiejus Gustaitis. Popularne były też przekłady powieści Kraszewskiego, Witolorauda Andriusa Vištelisa i Kunigasa Adolfasa Vėgėlė.