W 1801 roku nastąpił kolejny nawrót choroby monarchy. Leczeniem zajmowali się już głównie synowie Willisa – John oraz Robert Darling Willis. Ostateczny, nieuleczalny epizod w 1810 roku doprowadził do trwałego pogorszenia stanu zdrowia Jerzego III aż do jego śmierci w 1820 roku.
Metody i znaczenie
Willis reprezentował nurt przejściowy między brutalnymi praktykami dawnych przytułków a późniejszymi reformami psychiatrii. Podkreślał znaczenie struktury dnia, pracy fizycznej i autorytetu lekarza. Choć stosował przymus, jego ośrodki cieszyły się opinią bardziej uporządkowanych i humanitarnych niż wiele współczesnych instytucji.
Działalność Willisa przyczyniła się do zwiększenia społecznego zainteresowania problematyką zdrowia psychicznego w Wielkiej Brytanii końca XVIII wieku.
Spuścizna
Postać Willisa pojawia się w sztuce Alana Bennetta Szaleństwo Jerzego III oraz w filmie Szaleństwo króla Jerzego, w którym zagrał go Ian Holm.
Greatford Hall funkcjonowało jako ośrodek do 1838 roku. Część zabudowań uległa zniszczeniu w pożarze w 1930 roku, po czym została odbudowana jako prywatna rezydencja. Shillingthorpe Hall rozebrano w 1949 roku.
Kategoria:Angielscy lekarze Kategoria:Brytyjscy psychiatrzy Kategoria:Duchowni anglikańscy Kategoria:Urodzeni w 1718 Kategoria:Zmarli w 1807