Jesienią tego roku przedstawił projekt reformy walutowej, zakładający jako podstawę zrównoważenie finansów państwa, jednak nie doprowadził jej do końca, gdyż rząd podał się do dymisji po niepowodzeniu mediacji brytyjskiej w rozmowach z Sowietami, o którą poprosił na konferencji w Spa w zamian za ustępstwa w Galicji Wschodniej, Gdańsku, na Zaolziu i na kresach wschodnich. Grabskiego na stanowisku premiera zastąpił Wincenty Witos, który stworzył Rząd Obrony Narodowej.
Niepowodzenia reform Grabskiego w rządzie Witosa Po zakończeniu wojny z Sowietami sytuacja gospodarcza nadal się pogarszała, a inflacja rosła. Kurs dolara wzrósł sześciokrotnie, do 17 tys. marek polskich, ale po zabójstwie prezydenta Narutowicza w ciągu miesiąca wzrósł do 33 tys. marek. Grabski został ponownie ministrem skarbu w rządzie Władysława Sikorskiego, a po jego zastąpieniu przez drugi rząd Wincentego Witosa utrzymał stanowisko. W roku 1923 umiarkowana inflacja marki przerodziła się w okresie centroprawicowego (tzw. Chjeno-Piast) rządu Witosa w hiperinflacjęW 1918 kurs dolara do marki polskiej wynosił 1:9, zaś w 1923 r.