stycznia 1982 Anna Marvanová, Ladislav Lis i Radim Palous od stycznia 1983 Anna Marvanová, Jan Kozlik i Radim Palouš od lutego 1983 Anna Marvanová, Jan Kozlik i Marie Rút Křížková od stycznia 1984 Václav Benda, Jiří Ruml i Jana Šternova od stycznia 1985 Jiří Dienstbier, Petruška Šustrová, Eva Kantůrková od stycznia 1986 Martin Palouš, Anna Šabatová, Jan Štern od stycznia 1987 Jan Litomiský, Josef Vohryzek, Libuše Šilhánová od stycznia 1988 Miloš Hájek, Bohumír Janát, Stanislav Devátý od stycznia 1989 Tomáš Hradílek, Dana Němcová, Alexandr Vondra od stycznia 1990 Jan Ruml, Miroslav Lehký, Miroslav Tyl
Kontakty z Polską Od 1977 środowisko Karty utrzymywało kontakty z KOR-em. W Komunikatach KSS „KOR” odnotowywano represje, które dotykały czeskich dysydentów. W październiku 1977 działacze KOR-u wydali oświadczenie solidaryzujące się z sądzonymi w Pradze Václavem Havlem, Jiřím Ledererem i Františkiem Pavlíčkiem. 31 października 1977 KSS KOR ogłosił „List do Przyjaciół Czechów i Słowaków”, w którym odwoływano się do pamięci o „praskiej wiośnie”. Odpowiedź z podziękowaniami rzecznicy Karty wystosowali 16 listopada 1977. Symboliczny charakter miało spotkanie przedstawicieli obu grup w Karkonoszach w sierpniu 1978, którego efektem było wspólne oświadczenie w 10 rocznicę Praskiej Wiosny.