Apel Praski (ogłoszony w 1985), w którym postulowano wycofanie obcych wojsk z Europy, postawiono kwestię zjednoczenia Niemiec, rozwijano wizję Europy jako wspólnoty niepodległych narodów, a następnie petycja „Kilka zdań” (czerwiec 1989), której autorzy (wśród nich Václav Havel) wzywali władze do zmian w systemie, w tym legalizacji inicjatyw niezależnych i wypuszczenia więźniów politycznych, a także podjęcia debaty nad przyszłością kraju. Sygnatariusze Karty aktywnie uczestniczyli w wydarzeniach aksamitnej rewolucji (1989). Po oficjalnym zakończeniu działalności w 1992 wielu uczestników inicjatywy pozostało aktywnymi postaciami sceny politycznej i społecznej Czech.
Rzecznicy Karty od stycznia 1977 Václav Havel (do maja 1977), Jan Patočka (do śmierci w marcu 1977) i Jiří Hájek od września 1977 Ladislav Hejdánek, Marta Kubišová i Jiří Hájek od kwietnia 1978 Jaroslav Šabata, Ladislav Hejdánek i Marta Kubišová od listopada 1978 Ladislav Hejdánek i Václav Havel od lutego 1979 Václav Benda, Jiří Dienstbier i Zdena Tominová od czerwca 1979 Ladislav Hejdánek, Zdena Tominová i Jiří Hájek od stycznia 1980 Marie Hromadková, Zdena Tominová i Miloš Rejchtr od lutego 1980 Marie Hromadková, Miloš Rejchtr i Rudolf Battěk od stycznia 1981 Václav Malý i Bedřich Placák od lutego 1981 Václav Malý, Jaroslav Šabata i Bedřich Placák od