Oprócz Leszna znaczna liczba Czechów osiedliła się także w Ostrorogu i Toruniu.
Duże grupy Czechów wyemigrowały w połowie XVIII w. z głębi swego kraju na Śląsk właśnie przyłączony do Królestwa Prus. W ramach akcji osadniczej zainicjowanej przez Fryderyka Wielkiego (tzw. „kolonizacji fryderycjańskiej)” na Śląsk przybyło ponad 25 tysięcy Czechów. Do największych skupisk czeskich należały początkowo Ziębice i Strzelin. Wkótce powstały czeskie wsie, m.in. Husinec (obecnie Gęsiniec), Poděbrady (ob. Gościęcice), Bedřichův Hradec (Grodziec), Lubín (Lubienia) i Tabor Wielki.
Pod koniec XVIII wieku koloniści czescy skierowali się na wschód. Potomkowie czeskich emigrantów ze Śląska kupili w 1802 ziemię w Zelowie – uważanym współcześnie za główny ośrodek mniejszości czeskiej – który wówczas znajdował się na obszarze zarządzanym przez króla pruskiego. Wkrótce macierzyste czeskie kolonie na Śląsku i Zelów znów rozdzieliła granica państwowa, ale napływ Czechów w okolice Zelowa nie ustawał. Innymi ośrodkami Polski centralnej, w których od XIX wieku osiedlali się Czesi, były: Kuców, Kamienica Polska, Łódź, Żyrardów, a także Warszawa.