Etap pierwszy – rozwój cumulusa w cumulonimbus thumb|left|Cumulus congestus Proces rozpoczyna się zazwyczaj późnym rankiem lub wczesnym popołudniem, gdy partie powietrza o dodatniej wyporności wznoszą się do poziomu kondensacji, tworząc cumulusy. Ostatecznie pojawia się pojedyncza wznosząca się kolumna powietrza o dodatnim wyporze, zwana prądem wstępującym, ponieważ ocieplenie zachodzące w chmurze z powodu kondensacji, zwiększa dodatnią wyporność partii powietrza. Początkowe cumulusy zwykle szybko zanikają, ale nowe często rozwijają się w tej samej kolumnie, co pierwotne cumulusy i „korzystają” z pary wodnej z kropelek chmur, które wyparowały wcześniej. Jeśli istnieje wystarczająca ilość wilgoci o niskim poziomie i utrzymujących się z czasem partii powietrza o dodatniej wyporności, ciąg cumulusów może teraz rosnąć w pojedynczej kolumnie powietrza, tworząc z czasem chmury Cumulus congestus.
Obecność strzelistych Cumulus congestus wskazuje na radykalną zmianę tonu konwekcji. Na tym etapie rosnący cumulus jest zdominowany przez prądy wznoszące, które przyspieszają do około 10 metrów na sekundę, gdy powietrze ze znacznej powierzchni zbiera się, aby zasilać prądy wznoszące.