Rozwój teatru renesansowego Nowe teorie dotyczące teatru i sceny skrystalizowały się w słynnej Architettura Serlia z 1551 roku. Nowe poglądy i teorie oparte jedynie o tradycję antyczną stworzyły nowe możliwości, jakich nie znało średniowiecze. W pierwszych teatrach renesansowych widzowie siedzieli pod zasłonami. Była tam scena wysoka na pięć stóp. Ćwierć wieku później pojawił się front sceny podzielony na pięć przedziałów za pomocą czterech kolumn ze złotymi podstawami i głowicami. W każdym przedziale znajdowało się wyjście wielkości drzwi w prywatnych domach. Dolną część frontu zdobiły cztery fryzy. W drzwiach sceny umieszczone były portiery ze złotej materii.
Całe proscenium było okryte kobiercami i miało pośrodku ozdobny ołtarz. Szybko wzrosła okazałość widowisk i eksperymentów. Pojawiły się Raj z gwiazdami i innymi kołami i prospekt z czterema zamkami malowany przez Niccolò del Cogo.