Życiorys Wczesne lata Urodził się jako Dżalal ad-Din Muhammad, syn padyszacha Humajuna i wnuk Babura, twórcy pierwszego państwa Mogołów w Indiach. W tym czasie jego rodzice: Humajun i Hamida Banu żyli na wygnaniu i tułali się po pustyniach i górach zachodnich rubieży Indii wraz z garstką najwierniejszych ludzi. Ojciec Akbara trzy lata wcześniej utracił władzę w Delhi i państwo stworzone przez dziadka na rzecz Szer Szaha Suri, twórcy nowego imperium. Niedługo po narodzinach księcia obóz Humajuna został zaatakowany przez jego brata Askariego, władcę Kandaharu. Rodzice zdołali zbiec, ale nie mogli ryzykować życia niemowlęcia zimową przeprawą przez góry. W ten sposób mały Akbar trafił na dwór stryja do Kandaharu, gdzie opiekę nad nim przejęła żona Askariego, Sultan Begum. Tymczasem jego rodzice udali się do Persji Safawidów, gdzie szach Persji Tahmasp I ugościł ich i udzielił wsparcia. Dzięki pozyskanym tam posiłkom Humajun zdobył we wrześniu 1545 roku Kandahar, a w listopadzie Kabul usuwając stamtąd drugiego ze swych braci, Kamrana. Akbar dorastał więc na dworze rodziców w Afganistanie, wśród planów odzyskania utraconego dziedzictwa w Indiach. Humajun starał się sprowadzać dla następcy najlepszych nauczycieli, lecz Akbar odmawiał nauki czytania i pisania i cieszył się jedynie z ćwiczeń fizycznych.